مرا سکوت مي کني

با تبسم

بي تکاپو

تا آرام آرام

رکود و ملال در رباید مرا 

چرا ؟

چرا ؟چرا صبر کرده ام بر این سکوت بی پایان ؟

معبد آرزوهایت

کاخ بی آزی

را از آن که کرده ای ؟

که تنها از آن همه لبخند و خاطره

تاریکخانه ی خاطرات را نصیبم کرده ای ؟

88/7/30  

                                                           2009-10-22

azad.gorgan

                         in class

چشم در چشم تیرگی ها

                                به ساحت آینه قسم خوردم

                                                                         که تو در راهی !

امروز باز هم درون این اتاق سرگردان بودم

                                                       به یاد آخرین قطره ی باران

که بر اندام  نیلوفر لغزید

                                                 شتابان دویدم

تا خورشید پگاه را

                              به قتل برسانم

آه !

          اما حیف

                                    باز چون همیشه در ایستگاه مشرق طلوع کرد

                                                                                                        خندید !

و پیام داد

                                     که تو در راهی

Azad . Gorgan

۵-8-2009

دست هایم

از بازی نور و سایه ها 

رنگ گرفته است

سایه ی افسوس بر راه های نرفته ام نمیماند

 که چراغ و راه مرا می طلبند

- جاده -

گذر را قدم به قدم با عشق فرا گرفتم

با محبت به میانه رسیدم

و با عقل به پایان می برم

 می رفتم ، در راه خویش ، بی سو و بی چراغ

تا آنجا که

نوربالای زندگی ، چشمانم را خیره کرد!!!

Azad . Gorgan

11-8-2009

  همیشه در  گرگم به هوا

 از گرگ شدن فرار میکردیم

 و اکنون

 ناخواسته در تمامی بازیها

 گرگیم !!!

 بی آنکه از خودمان بترسیم !

 من از هفت سنگ میترسم

 میترسم آنقدر سنگ روی سنگ بچینم

 که دیوار ما را زیر آوار خود بگیرد

 کاش میشد لی لی بازی کرد

 که در هر رفتنی

 دوباره برگردیم . . .

            (سه نقطه ات )

در تمام راه های نرفته

                                 و در بی انتهایی جاده های سرگردان

زنده به گور گشته ام

                               و نسیم

                                                با تو گفته است

که بوی لاشه ی عواطفم را

                                           هرگز حس نخواهی کرد

که درقلب دلت

                                فریز گشته است .

                                                                                     azad.m

                                                                             Gorgan

                                           ۵/۱۰/۸۷

Because I'm stupid

تو

 در خیمه ی کدام کس

زانو به خاک هشته ای

مولا ...؟ مسیح ...؟

یا که یهودا ...؟

در کوچه های مه گرفته ی بن بست

خود را بجوی و تماشا کن

مردی دروغ باور

 که آیینه اش را

 آن سوی نهرهای روشن دانایی

                                        از یاد برده است !

                                         در سوگ شاپرک ها

اشک گرم نگاهم

                               خیره در چشم حسرت هاست

« عبور !»

                           و چه تلخ است گذشتن

با ندایی که به فرمان

                          دم به دم می گوید :

                                                      «بگذر»

و خوبست که صورت اجبار می گیرد گذشتن

                                        تا ملامت نشود دلی که دلبسته است

و چه سخت است 

                                          گویای مهری خاموش بودن

Kc black fish ، عبور تلخت سرآغاز نگاهی تازه است

                                                    از تولد زیبایی ها نهراس

پیله تنها قرارگاه دنیا نیست

                                    دستان عشق همیشه تهی است

                              عاشق نباش !

۲۰/۱۲/۸۷                                                                   ۱۰-۰۳-۲۰۰۹